Żywienie bydła wiosną należy rozpocząć od analizy dostępnych pasz objętościowych oraz oceny ich jakości po okresie zimowego przechowywania. Kluczowe jest stopniowe wprowadzanie zielonki pastwiskowej, aby umożliwić adaptację mikroflory żwacza i ograniczyć ryzyko kwasicy. W tym okresie warto skorygować bilans energii oraz białka w dawce, ponieważ młoda trawa zawiera dużo białka rozkładalnego, ale może być uboga w włókno strukturalne. Należy również zadbać o odpowiednią suplementację mineralno-witaminową, zwłaszcza magnezu, aby zapobiegać tężyczce pastwiskowej. Proces zmian żywieniowych powinien być rozłożony na 10–14 dni i monitorowany pod kątem pobrania paszy oraz kondycji zwierząt.
